«پساب طلای خاکستری» شعار روز جهانی آب

[ad_1]

«پساب طلای خاکستری» شعار روز جهانی آب

بخش آب سازمان ملل متحد شعار روز جهانی آب (دوم فروردین مصادف با ۲۲ مارس) را در سال ۲۰۱۷” پساب، طلای خاکستری” اعلام کرد.


روز جهانی آب اولین بار در سال ۱۹۹۲، در بیست و یکمین دستور جلسه کنفرانس (محیط زیست و توسعه سازمان ملل UNCED) در شهر ریودوژانیرو برزیل رسما مطرح شد. در این کنفرانس از کلیه کشورها خواسته شد تا در راستای اجرای بیانیه ۲۱۱ سازمان ملل، این روز را به عنوان روز ترویج و آگاه سازی مردم در مورد آب اختصاص داده و از طریق پخش و اشاعه نشریات و برگزاری کنفرانس‌ها، سمینارها و نمایشگاه‌ها در گرامیداشت آن بکوشند.


همچنین آژانسی از سوی سازمان ملل برای هماهنگی مسائلی در مورد روز جهانی‌ آب تعیین می‌شود که بسیاری از مسائل را در مورد منابع آب منعکس می‌کند  در سال ۲۰۱۷ شعار  این روز به «پساب­ها » اختصاص داده شده است. طبق هدف ۶.۳ از اهداف توسعه پایدار (SDG) ما باید تا سال ۲۰۳۰۰  « کیفیت آب را از طریق کاهش آلودگی، حذف ریزش آب و به حداقل رساندن پخش مواد شیمیایی و خطرناک، به نصف رساندن سهم پساب های تصفیه نشده و در واقع افزایش بازچرخانی و استفاده مجدد ایمن به صورت جهانی بهبود ببخشیم».


 در جهان بیش از ۸۰% پساب های تولیدی توسط جامعه بدون تصفیه و استفاده مجدد به اکوسیستم برمی گردند. در حال حاضر اکثر شهرهای کشورهای در حال توسعه از زیرساخت و منابع مناسبی برای مدیریت پساب­ها با روشی موثر و پایدار برخوردار نیستند. فرصت­های بهره برداری از پساب­ها بعنوان یک منبع، بسیار زیاد است. پساب­های مدیریت شده سالم، منبعی مقرون به صرفه و پایدار آب و انرژی، مواد مغذی و سایر مواد بازیافتنی است. هزینه های مدیریت پساب تا حد زیادی به واسطه منافع آن در زمینه سلامت انسان­ها، توسعه اقتصادی و پایداری زیست محیطی و نیز ایجاد فرصت­های شغلی جدید و ایجاد مشاغل سبز بیشتر، سنگین تر می شود.


آب باید در هر یک از بخش های چرخه آب (از برداشت، پیش تصفیه، توزیع، مصرف، جمع آوری و پس تصفیه) به منظور استفاده از پساب تصفیه شده و برگشت نهایی آن به محیط زیست، آماده شدن برای برداشت آب و شروع مجدد چرخه آب، به دقت مدیریت شود. اگر چه مدیریت پساب ها به طور جدی مورد غفلت قرار گرفته اما پساب ها  نیز به طور برجسته به عنوان یک منبع مقرون به صرفه و پایدار آب، انرژی، مواد مغذی و سایر مواد بازیافتنی مورد غفلت قرار گرفته اند. بنابراین باید به پساب­ها به عنوان یک منبع به جای یک بار دور انداخته شده، نگاه شود.


تا سال ۲۰۳۰ انتظار می رود تقاضای جهانی برای آب تا ۵۰% رشد داشته باشد که اکثر این تقاضاها هم در شهرها خواهد بود. بنابراین به رویکردهای جدید جمع آوری پساب­ها و مدیریت آنها نیاز خواهیم داشت. در واقع پسابهای مجدد استفاده شده ممکن است به حل سایر چالش ها از جمله تولید غذا و توسعه صنعتی کمک کند.


در کشورهای در حال توسعه در مناطق کم درآمد شهرها و روستاها اساساً بخش عظیمی از پساب ها مستقیماً به نزدیک ترین زهکش آب سطحی یا کانال زهکشی شخصی، گاهی اوقات بدون و یا با تصفیه خیلی کم تخلیه می شوند. بعلاوه آب رو های خانگی و فاضلاب انسانی، بیمارستان ها و صنایع وابسته شهری مانند معادن کوچک و گاراژهای ماشین، اغلب بخش عظیمی از پساب های شیمیایی سمی و دارویی را به داخل سیستم فاضلاب تخلیه می کنند. حتی در شهرهایی که پساب ها جمع آوری و تصفیه می شوند، کارآیی تصفیه ممکن است مطابق سیستم بکار رفته،   تغییر کند. تصفیه خانه های فاضلاب سنتی ممکن است آلاینده های خاصی مانند تجزیه کنندگان درون ریزی که می توانند اثر منفی بر مردم و اکوسیستم داشته باشند، را حذف نکنند.


فشارهای اجتماعی و زیست محیطی سال های اخیر صنعت را به سمت حرکت رو به رشدی برای کاهش پساب های خود و نیز تصفیه آنها قبل از تخلیه سوق داده است. در حال حاضر به پساب ها به عنوان یک منبع ذخیره­ای و استفاده از آن و یا بازچرخانی بعد از تصفیه مناسب نگاه می شود که می تواند منافع اقتصادی و مالی را به همراه داشته باشد.


مشاغل می توانند مستقیماً از پساب ها استفاده کنند که ارائه آن متناسب با هدف است. به عنوان مثال فرآیند استفاده از آب برای خنک یا گرم کردن، یا جمع آوری آب باران از پشت بام یا توقفگاه های بتنی برای استفاده در سیفون های توالت، آبیاری یا شستشوی خودرو.


آلودگی آب های سطحی و زیرزمینی از طریق مصرف پساب های تصفیه نشده یا به خوبی تصفیه نشده در کشاورزی یکی از مسائل عمده در بسیاری از کشورهای در حال توسعه ای است که از این آبیاری استفاده می کنند. کشاورزان به طور فزاینده­ به منابع آب غیر متعارف عمدتاً پساب ها یا به دلیل مواد مغذی بالای آن و یا عدم دسترسی به منابع آب متعارف روی آورده­اند. اگر از پساب با ایمنی استفاده شود، آن یک منبع ارزشمند هم از لحاظ آب و هم مواد مغذی است که به امنیت غذایی و آبی و بهبود معیشت مردم کمک می کند.



[ad_2]

لینک منبع

سفر به شهر مشاهیر غرب هرمزگان

[ad_1]

 از قدیم الایام شهر بستک به دلیل قرار گرفتن در مسیر کاروانهای تجاری و گردشگری به شهر کاروانسراهای زیاد مشهور بوده است اما نباید زادگاه مشاهیر غرب هرمزگان رافقط به عنوان شهر عبوری شناخت


بستک از شهرهای استان هرمزگان، با قدمتی تاریخی، در قدیم محلی برای استراحت  کاروان‌ها بوده‌است. شهر بستک در منطقه‌ای کوهستانی قرار دارد که از شمال و غرب به استان فارس و از شرق و جنوب به استان هرمزگان متصل است. این شهر مرکز شهرستان بستک است.


جمعیت شهر بستک طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۹۰۱۹ نفر بوده‌است. مردم بستک به زبان اچمی با گویش بستکی سخن می‌گویند که از دستهٔ زبانهای پارسی جنوب غربی ایران است.


این شهر تا سال ۱۳۳۴ جزء لارستان در استان فارس بوده‌است. بستک پیشینه تاریخی و سیاسی طولانی دارد. دارای بیش از ۲۰۰ روستا بوده، که در سال ۱۳۶۴ بخش وسیعی از روستاهای منطقه‌ای به نام روئیدر از بستک جدا شد و به بخش خمیر پیوند دادند و در سال ۱۳۷۰ تعدادی دیگر از روستاها در حوالی لمزان از بستک جدا شدند. از اقسام خوردنی‌های سنتی منطقه بستک و بخش‌های آن مهوه است که در جنوب ایران شهرت فراوانی دارد. بعضی آنرا مهیاوه نیز می‌نامند.


شهرستان بستک از جمله ناهموارترین مناطق استان هرمزگان است به گونه‌ای که برخی از ناهموارترین وبلندترین ارتفاعات استان در این شهرستان واقع شده‌است. دامنه ارتفاعات کمتر از ۱۰۰ متر تا بیش از ۲۰۰۰ متر تا ۳۰۰۰ متر، کوه گاه‌بست و کوه سیاه در شمال شهرستان، و کوه ناخ و زنگارد در جنوب شرقی شهرستان، پراکندگی دارد که در این میان کمترین وسعت مربوط به طبقه ارتفاعی کمتر از ۱۰۰ متر با ۲٪ بوده و بیشتر آن مربوط به طبقه ارتفاعی ۴۰۰ تا ۵۰۰ متر با ۲۴٪ است. همچنین ۱۵٪ وسعت بخش نیز در ارتفاعی بیش از ۱۰۰ متر قرار گرفته‌است.


کاروانسرای بستک


کاروانسرای بستک واقع در شهر بستک در بخش مرکزی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان، یکی از آثار تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.


«کاروانسرای بستک» (کاروانسرا) سر پناهی و استراحتگاهی در مسیر جاده بازارگانی لار، بندر لنگه به بندرعباس بوده‌است. این کاروانسرا دارای حیاط مرکزی بوده و در اطراف اصطبل‌ها، استراحت گاه‌ها قرار داشته بوده‌است، کاروانسرا در دو ضلع شمالی وجنوبی ودر ورودی ایوان ختم می‌شده‌است.


این بنای تاریخی سازه‌ای سنگی با مصالح گچ و اندودهای ساروجی است که بنیان کاروانسرا را تشکیل داده‌اند. این کاروانسرا در زمان دوره قاجاریه ساخته شده و با شماره ثبت ۲۲۳۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.


این اثر تاریخی در شهرستان بستک و در مسیر راه بازرگانی شیراز – لار – بندرلنگه به بندرعباس واقع شده‌است. این اثر تاریخی در چند سال اخیر توسط سازمان میراث فرهنگی مرمت شده‌ است.


کاروانسرای کوردان


کاروانسرای کوردان واقع در روستای کوردان در بخش کوخرد شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان، یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.

سرپـنـاه ومأمـن


نیاز انسان بـه سرپـنـاه و مأمـن، در مسیر راه‌های بازارگانی مخصوصاً در دوران قدیم، سبب اصلی ایجاد کاروانسراها در مناطق مختلف به ویژه راه‌های کاروانی در منطقه جنوب کشور وهرمزگان بوده‌است، در دوران جلودار مهران آن پیر جهاندیده[۳] کاروانسراهای کُوردان و کاروانسرای کوخرد جلوه ورونق خاصی داشته بودند. جلودار مهران سردار چریکها بود، آن مرد باتجربه از کاروانها (قافله‌ها) در برابر دزدان حمایت می‌کرد، چون قدیمیها می‌گویند که تهیه مایحتاج زندگی به وسیله قافلهٔ ألاغ و قاطر و شتر بوده و برای اینکه از ناامنی بین‌راه مصون باشند قافلهٔ بزرگی به صورت دسته جمعی و با گروه زیادی از افراد مسلح حرکت می‌کردند.


بسیاری از کاروانسراهـا در مسیر روستاهـا یا نـزدیک روستاهـا واقـع شده بـودنـد، مانند کاروانسرای روستای «کوردان» در جـاده بستک کوخرد به بندر لنگه، بـه هنگام ورود کاروان واقـامتـی کـوتاه کاروانیان مـی تـوانستند مـواد غذائـی و وسائل مـورد نیاز خـودرا از روستائیان خـریداری کرده و اگر کالائـی برای فـروش داشتند، بـه آنها بفروشند. کاروانسرای کوردان حلقهٔ وصل بین «کاروانسرای بلدنگ»، در بون کوه زیر، و کاروانسرای «کوخرد» در «مرکز بخش کوخرد»، بوده‌است. این کاروانسرای تاریخی توسط یکی از خیرین تعمیر وباز سازی شده‌است.


کاروانسرای کوخرد


کوخرد یکی از قـدیمی تـرین مناطقی است که با فرهنگ غنی وآثـار به جامانده از گذشتهٔ خود، از دیر باز مورد توجه خاص و عام بـوده کـه در مسیر عـبـور کاروان هـای بازرگانـی و تجاری قـرار داشته‌است. یکی از توقف گاه‌های مهم و اصلی این بازرگانان کاروانسرای واقع در مرکز شهر بوده است. ایـن کاروانسرا از مـهـمـتـرین یـادگـارهـای گرانـقـدر مـعـمـاری دهستان کوخرد سیبه بعد از مسجد «جامع قبله» بوده، که رونقی خاص به این منطقه می‌بخشیده‌است.


متاسفانـه این اثر بـزرگ مـعـمـاری را مانند مسجد جامع قبله خراب کردنـد. ناگفته نمانـد که از بین تمام کاروانسراهـا، کاروانسرای کوخرد بزرگ‌تر وزیباتـر از بقیه بـوده، بخاطـر مـوقعیت خاص دوران آن زمان. کاروانسرا شامل ۸ اتاق بزرگ وکوچک بوده و ۲ باب «دروازه» اصلی وفـرعـی داشته‌است. دروازه اصلـی رو بطـرف قبلـه و دروازه فـرعـی رو بطـرف دریا (جنوب) باز می‌شده. بالای دروازه اصلـی کاروانسرا طاق مجـللی، هـلالـی شکل بلندی قـرار داشت کـه جـلـوه خـاصـی بـه دروازه و کاروانسرا داده بـود.


جلو دروازه فـرعـی از طـرف جنوب، یک کمی مـایل به طـرف قبلـه نمازگهی بـود به شکل مربع که در موقع تابستان برای نشستن واستراحت ازآن استفاده مـی شده‌است.


اهمیت کوخرد از آنجا بوده‌است که درآن زمان روستایی بزرگ ومرکز تجاری وتوقف گـاه کاروانیان بین لار و بندر لنگه به حساب می‌آمده‌است، بـه خاطـر ایـن اهمیت درآن دوران، روی ایـن روستا بسیار حساب مـی شده‌است، چـرا کـه درآن زمـان کوخرد یا سیبه قدیم خـودش تنها و هیجگـونـه آبادی بـزرگ اطـراف آن وجـود نـداشته، و زمین زراعتـی کوخرد تا حدود نزدیک به جناح بـوده‌است، و جناح هـم یکی از قـدیمـی‌ترین مناطـق آن دوران است.


کاروانسرای سه نخود


کاروانسرای سه نخود اثری تاریخی، دیدنی و باستانی است که در جنوب ایران بر سر راه ارتباطی شهرستان لار، شهرستان بستک به شهرستان بندر لنگه در غرب استان هرمزگان واقع شده‌است. این بنای تاریخی سازه‌ای سنگی با مصالح گچ و اندودهای ساروجی است که بنیان کاروانسرا را تشکیل داده‌اند.


کاروانسرای «سه نخود» واقع در جادهٔ قدیمی لار، واز دو قسمت تشکیل شده‌است که مساحت آنها با یکدیگر برابر است. این مکان در دورهٔ شاه عباس صفوی ساخته شده‌است و با ۴۰۰ سال قدمت جزء ابنیهٔ تاریخی شهر لار محسوب می‌شود. «کاروانسرای سه نخود» در زمان قاجاریه توسط فردی از بزرگان شهر لار اداره و از آن برای تخلیهٔ بارهای شتر و انتقال کالا از لار به مناطق اطراف استفاده می‌شده‌است. اما پس از فوت او میان پسران او بر سر تصاحب ملک اختلاف افتاد و در نهایت تولیت آن به شخصی به نام حاج ملاعلی داده می‌شود.


کاروانسرای نیمه


کاروانسرای نیمه آثاری تاریخی و باستانی در سره راه ارتباطی شهرستان لار، شهرستان بستک به شهرستان بندر لنگه واقع شده‌است. بنای موسوم به «کاروانسرای نیمه» در کیلومتر ۲ جاده آسفالته لار، بستک و در دشت صحرای نیمه در کنار برکهٔ نیمه قرار گرفته‌است. این بنا به صورت چهار ایوانی و چهارگنبدی بوده و از معماری متقارنی برخوردار است، شواهد نشان می‌دهد که تمامی مصالح به کار برده شده برای احداث بنا از مناطق اطراف جمع‌آوری شده‌است.


کاربرد سنگ به عنوان ماده اصلی با ملات ویژه موجب استحکام بنا در طول قرن‌های متمادی در برابر حوادث طبیعی پابرجا مانده‌است. متأسفانه عدم استقرار میراث فرهنگی در این مناطق دور افتاده موجب شده بسیاری از آثارهای تاریخی لارستان و هرمزگان موجب بی مهری واقع شوند، نابود و یا تخریب شوند. کاروانسرای «نیمه» در غرب استان هرمزگان واقع شده، و یکی از آثار تاریخی و از نقاط دیدنی جنوب ایران است. این (کاروانسرا) سرپناهی واستراحتگاهی در مسیر جاده بازارگانی لار، بندر لنگه به بندرعباس بوده‌است.


با کاروانسراهای :کاروانسرای بستک، کاروانسرای کوردان و کاروانسرای کوخرد هماهنگ بوداند در مسیر راه‌های بازارگانی واستراحتگاه قوافل که از این مناطق عبور می‌کرده‌اند اهمیت خاصی داشته بوده‌اند.


این کاروانسرا دارای حیاط مرکزی بوده و در اطراف اصطبل‌ها، استراحت گاه‌ها قرار داشته بوده‌است، این بنای تاریخی سازه‌ای سنگی با مصالح گچ و اندودهای ساروجی است که بنیان کاروانسرا را تشکیل داده‌اند. این اثر تاریخی در مسیر راه بازرگانی شیراز – لار – بندرلنگه به بندرعباس قرار داشته بوده‌اند، ودر دوران گذشته از ویژگیهای خاصی برخور دار بوده‌اند.


کاروانسرای لَردِ محیا


کاروانسرای لرد محیا آثاری تاریخی و باستانی در سره راه ارتباطی شهرستان لار به بستک. لَرد مَحیا تفریحگاهی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است.


کاروانسرای لَردِ محیا در چند کیلومتری جاده ارتباطی بستک به لار، ودر سمت جنوب غربی کوه گردنه پاسخند به گویش محلی «کُتَل پاسخند» واقع شده‌است، به صورتیکه اگر از روی گردنه پاسخند (راه اتومبیل رو) به سوی قبله نظر نمائید کاروانسرا و آب‌انبار (برکه) «لَرد مَحیا» مشاهده می‌شوند. در دشت لرد محیا در حدود ۱۰۰ من جو و گندم می‌توان کشت نمود. این مکان نزد مردم بستک هرمزگان به بنگر بیخ نیز مشهور است.


تفریحگاه سید محیا شاعر جنوب


«بنگر بیخ» جای بسیار معروفی است در منطقهٔ لارستان و بستک. شاعر خوش قریحهٔ جنوب و بستک هرمزگان سید محیا، «بنگر بیخ»، جایگاه تفریح و شکار خود قرار داده بودند.


محیا با دوستان و رفیقان خود در اینجا به شکار و تفریح به گویش محلی (گشت و طبخ) می‌رفته‌اند در اوائل قرن یادهم هجری قمری. چنانکه از این بیت شعر که سروده خود سید محیا است نشان می‌دهد:

چه خوش باشد هوای «بنگر بیخ»         کباب پازنان باشد سر سیخ

شکار افکند محیا با رفیقان         به سِت و اربعین و الف تاریخ


منظور از سِت و اربعین و الف تاریخ: سال ۱۰۴۶ هجری قمری می‌باشد که محیا با رفیقانش در اینجا بنگر بیخ به شکار رفته بودند. این مکان به لهجه محلی ( لَرد مَحیا ) نیز نامیده می‌شود.


کاروانسرای لَردِ محیا تا امروز بصورت سالم باقی مانده‌است و رهگذران در آن اتراق می‌کنند، و یادگاری از شاعر محبوب جنوب است که در اوائل سدهٔ یاز ده هم هجری قمری می‌زیسته‌است. روایت است که شاعر سید محیا زیباترین اشعارش در کنار و گوشهٔ این مکان سروده‌است.


کاروانسرای او شیرینو


کاروانسرای اوشیرینو واقع در ۹ کیلومتری سمت جنوب کوخرد در پشتخه او شیرینو از توابع بخش کوخرد شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان، یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.


کاروانسرای او شیرینو در او شیرینو اینجای بسیار زیبا قرار دارد. جائی است زیبا و سرسبز در فصل زمستان و بهار، و تمام آبادانی و وسایل آسایش در آنجا موجود است گرفته از: برکه آب‌انبار خانه، کاروانسرا، چهارطاقی، آبریزگاه، باغ، نخل خرما، آشپزخانه، نمازگاه و تمام وسایل مورد نیاز موجود است، به اضافه درختان سرسبز کوهی مانند: سمر، سلم، کور، کنار و نادر (مورد) و نخل و سایر درختان و گل‌های بهاری این منطقه زیباتر کرده‌است.


او شیرینو جایگاه و زمین کشت حاجی جعفر گَپ است و درزمان بسیار قدیم در آن جا جو و گندم کشت می‌کردند. در پشتخه او شیرینو (پشتهٔ آب شیرین)، تُرُشُه، کُمپـُر، خیر، مِیل، و اکال بشکل غیرقابل تصور درست می‌شود، مردم درآنجا روزی بخوشی وشادی به سر می‌برند.


پشته اوه شیرینو در ۹ کیلومتری جنوب کوخرد واقع است. در کوه‌های اوه شیرینو واطراف آن عسل به فراوانی بدست می‌آید. آنهایی که به اینجا می‌آیند و در کاروانسرا اتراق می‌کنند، پس از استراحت در کوه‌های اطراف به جستجوی عسل می‌روند.


کاروانسرای بلدنگ


کاروانسرای بلدنگ آثاری تاریخی و باستانی در سره راه ارتباطی شهرستان لار به شهرستان بندر لنگه واقع شده‌است. این کاروانسرا در مسیر راه مشهور «گوچی» گردنه گوچی و در پایهٔ کوه سربفلک کشیدهٔ «بون کوه چهار برکه» در بخش کوخرد شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان قرار دارد، و یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.


همان‌طور که معروف ومشهور است جلودار مهران یکی از مشهورترین سرداران چریکها آن دوران بوده‌است. جلودار مهران سردار چریکها بود که از کاروانها (قافله‌ها) در برابر دزدان حمایت می‌کرد، چون قدیمی ها می‌گویند که تهیه مایحتاج زندگی به وسیله قافلهٔ‌های ألاغ، قاطر و شتر بوده و برای اینکه از ناامنی بین‌راه مصون باشند قافلهٔ بزرگی به صورت دسته جمعی حرکت می‌کردند، و با گروه زیادی از افراد مسلح از طریق بندرعباس به یزد مسافرت می‌کرده اند. تابستان حرکت می‌کردند و زمستان برمی‌گشتند.


خشکبار وانواع پارچه‌ها و پرده‌های یزدی می‌آوردند و از اینجا هم خرما، بادام کوهی و مواد غذائی و عبای گوده‌ای همراه می‌بردند. در طی این سفرهای دور و دراز و طولانی کاروانها نیاز به به مأمن و سرپنـاه دشته بوده‌اند، لذا در تمام نقاط مسیر راه‌های بازارگانی کاروانسراهایی به مسافت چند فرسخی ایجاد نموده بوده‌اند، و در مناطق وراه‌های بازارگانی مختلف، و به ویژه راه‌های کاروانی منطقهٔ جنوب کشور و هرمزگان نیز از این عمارت تاریخی بی بهره نبوده‌است؛ و مخصوصاً در دوران قدیم که بیشتر کالاهای بازارگانی در این مناطق به‌وسیله چهارپایان حمل ونقل می‌شده‌است.


اهیت «کاروانسرای بلدنگ» از آنجاست که در بین کاروانسرای مهران و کاروانسرای بون کوه قرار گرفته بوده‌است. وبه دلیل قرار گرفتن این کاروانسرا در مسیر راه بازارگانی مهم (درآن زمان) که از بندر لنگه به لار وسپس به شیراز متصل می‌نموده‌است، وبه علت طغیان رودخانه مهران هنگام بارندگی، و عبور ناممکن از آن، وهمچنین وجود کاروانسرای مهران در آن سوی رودخانه، «کاروانسرای بلدنگ» اهمیت و ویژگیهای خاصی کسب کرده بوده‌است. هنگام بارندگی جلودار مهران ویارانش در این کارونسرا لنگر می‌انداخته‌اند و بعد از چند روز استراحت وکم شدن آب رودخانه دوباره به مسیر خود ادامه می‌داده‌اند ابتداء به کوخرد وسپس بستک، لار و به شیراز می‌رسیده‌اند.


در این جاه فقره‌ای از زبان خود جلودار مهران می‌شنویم که دستور به کاروانسالان‌ها می‌داده‌است: (داریم به «کاروانسرای بلدنگ» نزدیک می‌شویم، دیگر چیزی نمانده‌است، برای استراحت آماده می‌شویم … این صدای (جلودار مهران) آن پیر و جهاندیده‌است که پس ازطی کتل و گردنه‌های پر پیچ وخم گردنه گوچی هوا را می‌شکافد و بر دل کاروانیان و کاروانسالان خسته می‌نشیند. چند اسب و تفنگچی در جلو و عقب، و کاروان: شتر، ألاغ و قاطر در میانه، به امید رسیدن به کاروانسرای پررونق و آباد «بلدنگ» با لبخند به استقبال استراحت می‌روند. باشد که دمی بیاسایند. ودمی بعد وارد مِهران شوند.


جایی که به یادگار این مرد بزرگوار جلودار مهران به یادگار مانده‌است ومحل تجمع واستقرار کاروانها (قافله‌های) اطرافش در آن دوران بوده‌است. این محل در حال حاضر جایگاهٔ پاسگاه ژاندارمری مِهران کنونی از توابع بخش کوخرد شهرستان بستک هرمزگان است. نیاز انسان به سرپنـاه ومأمن، در مسیر راه‌های بازارگانی مخصوصاً در دوران قدیم، سبب اصلی ایجاد کاروانسراها در مناطق مختلف به ویژه راه‌های کاروانی در منطقه جنوب کشور وهرمزگان بوده‌است.


کاروانسرای بلدنگ این بنای تاریخی سازه‌ای سنگی با مصالح گچ و اندودهای ساروجی است که بنیان کاروانسرا را تشکیل داده‌اند. تاریخ بنای این کاروانسرا به زمان و دورهٔ زندیه ترجیح داده‌اند، وگویند کارواسرای مذکور توسط فرمانروای باقدرت بستک و جهانگیریه شیخ محمد بستکی ساخته شده‌است.


کاروانسرای مهران


کاروانسرای مهران یکی از کاروان‌سراهای غرب استان هرمزگان در جنوب ایران است که مربوط به دوره زندیان است.


این کاروان‌سرا در منطقه مِهران در بخش کوخرد شهرستان بستک هرمزگان واقع شده و یکی از آثار تاریخی و نقاط دیدنی استان هرمزگان به‌شمار می‌آید. این مکان یکی از آثار تاریخی سر راه ارتباطی شهرستان لار به شهرستان بندر لنگه است.


همان‌طور که معروف ومشهور است (جلودار مهران) یکی از مشهورترین سرداران چریکهای آن دوران بوده‌است. می‌گویند جلودار مهران که رودخانه و محل به نام او به یادگار مانده‌است، درمحل پاسگاه ژاندارمری مِهران کنونی استقرار داشته‌است و به تدریج کاروانها در اطرافش جمع می‌شدند. این کاروانسرا روی تپه‌ای از سمت شمال رودخانه مهران واقع شده بوده‌است.


جلودار مهران سردار چریکها بود که از کاروانها در برابر دزدان حمایت می‌کرد، چون قدیمیها می‌گویند که تهیه مایحتاج زندگی به وسیله قافلهٔ‌های الاغ، قاطر و شتر بوده و برای اینکه از ناامنی بین راه مصون باشند قافلهٔ بزرگی به صورت دسته جمعی حرکت می‌کردند، و با گروه زیادی از افراد مسلح از طریق بندرعباس به یزد مسافرت می‌کردند.


تابستان حرکت می‌کردند و زمستان برمی‌گشتند. خشکبار وانواع پارچه‌ها و پرده‌های یزدی می‌آوردند و از اینجا هم خرما، بادام کوهی و مواد غذائی و عبای گوده‌ای همراه می‌بردند. در طی این سفرهای دور و دراز و طولانی کاروانها نیاز به مأمن و سرپنـاه دشته بوده‌اند، لذا در تمام نقاط مسیر راه‌های بازارگانی کاروانسراهایی به مسافت چند فرسخی ایجاد کرده بوده‌اند، در مناطق و راه‌های بازارگانی مختلف، و به ویژه راه‌های کاروانی منطقهٔ جنوب کشور و هرمزگان نیز از این عمارت تاریخی بی بهره نبوده‌است؛ و مخصوصاً در دوران قدیم که بیشتر کالاهای بازرگانی در این مناطق به‌وسیله چهارپایان حمل ونقل می‌شده‌است؛ و «کاروانسرای مهران» نیز در این راه حیات بخش بازارگانی نقش ویژه‌ای داشته‌است.


اهمیت «کاروانسرای مهران» از آنجاست که در سر راه کاروانسرای بلدنگ و کاروانسرای بون کوه قرار گرفته بوده‌است ونقطهٔ تجمع کاروانیان وکاروانسالان بوده‌است. وبه دلیل قرار گرفتن این کاروانسرا در مسیر راه بازارگانی مهم (درآن زمان) که از لار به بندر لنگه وسپس به بندرعباس متصل می‌کرده‌ است، به علت طغیان رودخانه مهران هنگام بارندگی، و عبور ناممکن از آن، وهمچنین وجود کاروانسرای بلدنگ در آن سوی رودخانه، «کاروانسرای مهران» اهمیت و ویژگیهای خاصی کسب کرده بوده‌است. هنگام بارندگی (جلودار مهران) ویارانش در این کارونسرا لنگر می‌انداخته‌اند.


«کاروانسرای مهران» در جنوب شرقی روستای آسو و در محل تقاطع جاده بستک به بندر لنگه واقع بوده‌است، آب این رودخانه شور است و به صورت عادی زیاد نیست اما موقع بارندگی طغیان می‌کند وآبش فوق‌العاده زیاد وعبوراز آن غیرممکن می‌شود؛ لذا کاروانیان ناچار بودند مدتی در این مکان توقف کنند؛ و بعد از چند روز توفق وکم شدن آب رودخانه جلودار مهران دوباره به مسیر خود ادامه می‌داده‌اند و پس از عبور از راه ناهموار و پرپیچ‌وخم گردنه گوچی وارد روستای چاه مسلم می‌شده وپس استراحتی کوتاه به سوی بندر لنگه و بندرعباس حرکت می‌کردند.[۱] این بنای تاریخی سازه‌ای سنگی با مصالح گچ و اندودهای ساروجی بوده که بنیان کاروانسرا را تشکیل داده‌اند. تاریخ بنای این کاروانسرا به زمان و دورهٔ زندیه ترجیح داده‌اند، «کاروانسرای مهران» از سال ۱۳۱۳ یا ۱۳۱۵ خورشیدی یکی مراکز و پاسگاه‌های مهم ژاندارمری بوده وهست. متأسفانه بنای قدیمی کاروانسرا در سال ۱۳۵۸ خورشیدی به طور کلی ویران شده وبه جای آن یک بنای جدید که هم اکنون پاسگاه نیروهای انتظامی است ساخته شده‌است.


تفرجگاه کریکی


کریکی نام مکانی زیبا از توابع بخش مرکزی شهرستان بستک در غرب استان در غرب استان هرمزگان، و یکی از آثار تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است. این مکان جای گاه وتفریحگاه حاکمان بستک و جهانگیریه بوده‌است، آثار کاخ سلطنی مشهور به «بنگلهٔ کریکی» وتفریحگاه حاکم پرقدرت بستک وجهانگیریه محمد تقی خان مشهور «صولت الملک» هنوز در آن مکان باقی مانده که حکایت از دوران باشکوهٔ آن زمان می‌دارد. «بنگله» به معنای ویلا و تفرجگاه بیرون از شهر، اصطلاحی هندی است که وارد زبان خودمونی ها(اچمی‌ها)قدیم شده‌است که هم اکنون فقط در بعضی از نقاط استان هرمزگان به کار برده می‌شود».


مکانی است سرسبز وزیبا مخصوصاً در فصل زمستان وهنگام ریزش باران موسمی وسالهای که باران خوب می‌بارد و کوه دشت را سرسبز می‌کند. آثار کاخ حاکمان جهانگیریه روی تپه‌ای نه بس بلند واقع شده‌است و آب روان چشمه از کنار آن می‌گذرد و چشم‌اندازی بسیار زیبا و شاعرانه به وجود آورده‌است.


کاروانسرای الفتح


کاروانسرای الفتح خان یکی از کاروان‌سراهای غرب استان هرمزگان در جنوب ایران است که مربوط به دوره صفویه است.


این کاروانسرا در شهر بستک و در بخش مرکزی شهرستان بستک هرمزگان واقع شده و یکی از آثار تاریخی و نقاط دیدنی استان هرمزگان به‌شمار می‌آید. این مکان یکی از آثار تاریخی سر راه ارتباطی شهرستان لار به شهرستان بندر لنگه است.


این کاروانسرا دربخش شرقی میدان آزادی شهر بستک واقع است، و از آثار دورهٔ صفویه به شمار می‌رود. بنا بصورت دو ایوانی با حجره‌های در طرفین است. دو اصطبل نیز در اضلاع شرقی وغربی کاروانسرا احداث شده‌است.


بازار بستک


بازار بستک معروف به ( مجموعهٔ بازار بستک ) واقع بخش مرکزی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان ، یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.


این بازار در وسط شهر بستک واقع شده و شامل سه بازار است که قدمت آن به دوره صفویه و قاجاریه می‌رسد . این بنا در سال ۱۲۹۵ هجری قمری به همت استاد عبدالله امینایی معروف به حاجی استاد ساخته شده‌است وبه صورت فضای مربع شکلی است که فضای مرکزی آن مرکب از دو ردیف حجره است.


معماری بازار مدنی بستک درنوع خود بی نظیر است. این بازار هم اکنون نیز دایر است وکسبه در آن مشغول داد وستد می‌باشند، أما به علت‌های مختلف، دیگر آن رونق سابق وقدیم را ندارد. این بنای تاریخی در چند سال اخیر تعمیر وبازسازی شده‌است ، این بنای تاریخی سازه‌ای سنگی با مصالح گچ است، ودر وسط شهر بستک واقع شده‌است.


منطقه گردشگری پرزوئیه


منطقه پرزوئیه در شمال بستک و حد فاصل استان‌های هرمزگان و فارس واقع شده است که پس‌ از طی مراحل و تشریفات قانونی به عنوان منطقه حفاظت شده مشترک این استان‌ها به ثبت رسیده است.


بخشی از منطقه پرزوئیه با منطقه حفاظت شده هرمود در لارستان فارس همپوشانی دارد. این منطقه دارای وسعت حدود ۱۲۰ هزار هکتار بوده که ۷۵ درصد آن را اراضی کوهستانی، صخره‌های مارنی، بریدگی‌های پی‌درپی، پرتگاه‌ها و دره‌های عمیق و دامنه‌های شیب‌دار تشکیل می‌دهد. این منطقه دارای طول حداکثر حدود ۷۵ کیلومتر و عرض ۲۵ کیلومتر است. روستاهای هرمود میرخو، پیرحاج عبدالرباب، گشان، چاه سرمه، گابری، بدخ، بیسه، انوه، فاریاب سنگویه، برکه پوزه، هرمود و کرمستج از روستاهای واقع شده در حوالی این منطقه است.


این زیستگاه دارای تنوع زیستی متفاوتی بوده که جبیر، قوچ و میش، کل و بز، کفتار، روباه، خرگوش، گراز، کرکس، قرقی، تیهو، کبک، بلبل خرما، کبوتر چاهی و شبگرد از جمله حیوانات و پرندگان منطقه پرزوئیه را تشکیل می‌دهد.


این منطقه به دلیل دامنه تغییرات زیاد از تنوع زیستی و پوشش گیاهی بسیار مناسبی برخوردار است که سبب شده تنوع زیستی گوناگونی در این منطقه شکل گیرد. کوه پردی با ارتفاع ۲ هزار و ۲۱۶ متر از بلندترین قله‌های منطقه پرزوئیه بوده و دشت‌های مهم این منطقه شامل دشت دهنگ و فتویه است. کوه پردی باارتفاع ۲۲۱۶متر درمنطقه پرزوئیه از توابع بستک که در شمال بستک و حد فاصل استان‌های هرمزگان و فارس واقع شده است.


در سال ۱۳۸۷ به عنوان منطقه حفاظت شده پیشنهاد و طبق مصوبه ۳۵۴در تاریخ ۱۴/۹/۸۹ به عنوان منطقه حفاظت شده پرزوئیه آگهی رسمی شد.


منطقه پرزوئیه درشمال شهرستان بستک، حد فاصل استان هرمزگان و استان فارس قرار دارد بخش جنوبی در حوزه سیاسی شهرستان بستک از توابع استان هرمزگان و بخش شمالی در حوزه سیاسی شهرستان لار از توابع استان فارس است.


ویژگی و سیمای عمومی منطقه(شامل وضعیت توپوگرافی،چشم انداز، پوشش گیاهی و گونه های شاخص گیاهی، وضعیت عمومی حیات وحش و گونه های شاخص و کریدور ها)

منطقه پرزوئیه بین مختصات جغرافیایی N۲۷۱۶ الی N۲۷۳۳ عرض شمالی و E۵۴۱۰ الی E۵۴۵۸ طول شرقی واقع شده است. دارای حداکثر طول در حدود ۷۵ کیلومتر و عرض ۲۵ کیلومتر می باشد . نام پرزوئیه(Parzoyeh) برگرفته شده از نام کوه پردی می باشد که در بین مردم منطقه به کوه پرزوئیه معروف است.


بیش از ۷۵ درصد مساحت منطقه را اراضی کوهستانی، صخره های مارنی، بریدگی های پی در پی، پرتگاه ها و دره های عمیق و دامنه های شیبداری تشکیل می دهند. در داخل منطقه، بعضاً در حد فاصل ارتفاعات تپه ماهور هایی با شیب ملایمتر وجود دارند. در بخش جنوبی و بخش هایی از شمال منطقه، دشت های مشجر و تنکی وجود دارد. غالب روستا های منطقه دراین عرصه ها اسکان یافته اند. دامنه تغییرات ارتفاعی منطقه بین ۳۷۵ و۲۲۲۵ متر از سطح دریا درنوسان است. این کمربندهای ارتفاعی باعث بوجود آمدن میکروکلیما ها و زیستگاه های متفاوتی در منطقه شده اند.


سیمای کلی منطقه را اراضی پرعارضه وکوهستانی تشکیل می دهند. دشتهای شمالی وجنوبی حوزه وفواصل بین ارتفاعات رانیزتپه ماهورهای کم شیب فراگرفته است . کوه پردی با ۲۲۱۶ مترارتفاع، بلندترین قله این تشکیلات است. این منطقه از نظر ساختار زمین شناسی در واحد زاگرس چین خورده واقع شده و در حقیقت دنباله چین و شکن های منظم رشته کوه زاگرس جنوبی بوده و از تعدادی رشته کوه با قلل نه چندان مرتفع تشکیل شده است .


این کوه عبارتند از : کوه بادینی(Badini) در شمال شرقی ، کوه نمک با ارتفاع ۲۰۱۱ متر در شمال ، کوه سیاه با بیشترین ارتفاع (۲۲۲۵ متر )در شرق ، کوه گتـه و کوه گچ در جنوب و حنوب شرقی ، کوه بر و کوه سیاه در مرکز منطقه و کوه پردی در ضلع غربی منطقه. از مهمترین دشتهای منطقه میتوان به دشت دهنگ و دشت فتوئیه نام برد.


با توجه به گسترش زیاد تشکیلات هرمز که به صورت گنبد های نمکی رخ کرده اند. قسمت اعظمی از خاک وآب منطقه شور بوده و خاکهای سدیمی و سولون چاک پهنه وسیعی از آن را پوشانده است از این رو روستاهای گوشه و کنار ازطریق آب انبارهای سنتی به جمع آوری آب باران پرداخته وبه مصرف شرب می رسانند.


اقلیــم حاکم برمنطقه گرم وخشک بوده بیشتر ایام سال دارای هوای گرم و خشک است. میانگین سالانه درجه حرارت در آن ۲۷ درجه سانتیگراد است . موسم بارندگی عمدتاً زمستان و خصوصا ً ماههای دی وبهمن است. به هنگام بارش، آبراهه های دامنه شمالی ارتفاعات مرکزی منطقه، رودخانه بنگره وآبراهه های دامنه ارتفاعات مرکزی منطقه، رودخانه شور راتغذیه می کنند.

خانهٔ بنی عباسی واقع در شهر بستک در بخش مرکزی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان، یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.


خانه در قسمت شرقی شهر بستک جنب حمام خانی واقع شده‌است. این ساختمان در حدود ۱۱۰ _ ۱۰۰ سال قبل توسط بزرگان بستکی (حاکمان وقت) ساخته شده‌است، ومعماران سازندهٔ بنا، معماران بستکی بوده أند. این خانه در اصل سه طبقه بوده که طبقات فوقانی آن بر أثر زلزله خراب گشته‌است. بنا در حدود ۲۰۰ تا ۲۱۰ أتاق داشته و از سه قسمت مجزا از هم تشکیل می‌شد که هر قسمت دارای حیاط و متعلقات کامل بود.


این ساختمان، هم محل سکونت خانواده بود وهم قسمتی از آن برای رسیدگی به امور روز مره مردم استفاده می‌شد، ومسائلی را در خصوص شهر ومردم ومناطق اطراف حل وفصل می‌کردند. درب اصلی ورودی وخروجی قلعه در ضلع جنوبی بنا واقع شده، در دوطرف در ورودی، دو برج موجود بوده که ارتفاع آن از سه طبقهٔ ساختمان بیشتر بوده‌است. زیر بنای این عمارت، زمینی است در حدود ۴۵۰۰ متر مربع که دیوار بلندی گرداگرد آن را احاطه کرده و از بیرون ساختمان و بنا، منفرد به نظر می‌رسد در حالی که از درون شامل سه قسمت ابتدایی، میانی و انتهایی است.


قسمت ابتدایی که خود دارای حیاط واتاق‌های متعدد مورد نیاز بوده، محل حکومتی و اداری محسوب می‌شد و دو قسمت دیگر بالوازم کامل از جمله حوض و آب‌انبار (برکه)، مختص سکونت اعضای خانواده بود. وجود پنجره‌های مشبک چوبی وفلزی پیچ در پیچ وگچبری‌ها نه تنهابر زیبایی وجذابی بنا افزوده بلکه خود منظری برای ساکنین خانه بود است. اتاق‌ها وتالارهای بزرگ این بنا دارای درب‌های چوبی متعددی بوده که اغلب دو جداره أند. یعنی عرض دیوارها دارای دو در بوده، یکی در ابتدا ویکی در انتهای عرضی دیوار.


وجود اتاق‌ها وتالارها آینه، یکی دیگر از زیبایی‌های این بنا بوده‌است. آینه کاری‌هایی که در تمام قسمت‌های تالار اعم از دیوارهای بدنه وسقف، به کار رفته أند. نقوش تزئینی گل و بته، پرندگان، درختان سرو و دیگر نقش‌ها، زیبایی وظرافت خاصی به تالار می‌بخشند. این معماری و تزئینات نشان می‌دهد در زمان قاجار که زمان ساخت این بنا بوده‌است معماران چگونه می‌کوشیدند، با به کارگیری حجم‌های گوناگون بر زیبایی بنا بیفزایند، آینه‌های به کار رفته در اندازه‌ها و اشکال گوناگون نور تابیده را با پرتوهای متعدد انعکاس داده به طوری که حتی با یک چراغ، روشنایی کل اتاق تأمین می‌شده‌است وبر زیبایی وجلوهٔ درونی بنا می‌افزایند. سبک معماری این گونه بناها بیشتر از نوع درون گرا است. چرا که هر گونه تزئینات، درون اتاق‌ها وتالارهای داخلی دیده می‌شود، اما بر روی دیوارهای خارجی وقسمت‌های بیرونی بنا هیچ گونه آثاری وجود ندارد.


سوانح طبیعی مانند زلزله و بویژه باران‌های سیل آسا أثری از برج و باروهای نگهبانی که روزگاری نگهبانان بر بالای آن پاسداری می‌دادند، باقی نگذاشته‌است. قبلاً در هر طبقه دو اتاق آینه کاری وجود داشت که این روزه فقط یک تالار آینه کاری باقی‌مانده‌است.


مصالح به کار رفته علاوه بر چوب و سنگ از خشت خام بوده و تقریباً تمام بنا از خشت می‌باشد. پهنای دیوارهای این عمارت در بعضی از قسمت‌ها از ۹ تا ۱۲ خشت می‌باشد. این بنا به تدریج ساخته شده‌است یعنی ابتدا طبقهٔ اول وبعد از چند سال طبقهٔ دوم وسپس بعد از گذشت چند سال طبقهٔ سوم، که در حال حاضر قسمت‌های زیادی از این بنا ویران گردیده‌است.


آب گرم فاریاب


آب گرم فاریاب در ۲۵ کلیومتری بستک قرار دارد و آب آن از شکاف سنگ های آهکی خارج می شود. آب این چشمه در ردیف آب های گوگردی است.


آب گرم فتویه


چشمه این آب گرم در مسیربستک به لارستان واقع شده و تا شهر بستک ۳۰ کیلومتر فاصله دارد. مظهر چشمه در جنوب روستا است و در کنار چشمه، حوضچه ای احداث شده که مردم در آن شنا می کنند. همچنین آب این چشمه به مصرف کشاورزان منطقه می رسد.


آب گرم تودرویه


آب گرم تودرویه هر روز پذیرای مهمان های بسیاری است که به این روستا می روند. در اطراف چشمه ۷ اتاقک برای استفاده مسافران احداث شده تا در آن شنا کنند. آب این چشمه در ردیف آب های گوگردی است.


آسیاب دومن


آسیاب دومن نام آسیابی است در شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان، و یکی از آثار تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.


آسیاب یا آش (آس) همانطور که به گویش محلی آن را می‌نامند، ابتکاری جالب و بسیار شگفت انگیر از دوران پیشین در منطقه بستک هرمزگان رواج داشته بوده‌است. آسیاب دوسنگ گرد و مسطح روی هم نهاده و سنگ پائینی در میان میلی آهنین و یا چوبین از سوراخ میان سنگ پائینی در گذشته و سنگ زبَرین به نیروی آب می‌چرخد و دانه‌ها را خرد می‌کند وآرد می‌سازد.


آسیابها در پائین پل بند جای دارند و چاههای مخزن انباشت انرژی آب و شبکه آبرسانی به آسیابها در دل صخره طبیعی یا جدول در دو سمت محور رودخانه کنده و جا سازی شده‌اند. جند آسیاب در منطقه من جمله آسیاب دومن، جو و گندم شهروندان بستکی و بخش‌های توابع و روستاهای دور و نزدیک پیرامون آنرا با بهره گیری از انرژی آب، آرد می‌کرده‌اند.


از چندی پیش، با متروک شدن آسیابهای قدیمی، گردش آب در این مجموعه صنعتی از کنترل خارج شده و اینک در اغلب مجاری فرسوده این شبکه صنعت به هرز می‌رود. پس آب آسیابها از کار افتاده بصورت آبشارهای زیبائی از جای جای صخره بیرون می‌ریزد که جذابیت چشمگیری دارد، مانند آبشار آسیاب دومن که جذابیت خاصی دارد. این آسیاب در جنوب غریی روستای گُتاو واقع است


حمام خان بستک


حمام خان بستک (گرمابه) واقع در شهر بستک در بخش مرکزی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان، یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است. این حمام در شهر بستک واقع شده و از آثار دوره قاجاریه است. یکی از آثار به جا مانده از گذشته در بستک است. و در جوار خانه بنی عباسی بنا شده‌است.


این گونه حمام‌ها در منطقه به حمام زیر زیر زمینی معروف است. زیرا زمین را در ابعاد مختلف واندازهٔ لازم گود می‌کنند وبنای حمام را در درون زمین ایجاد می‌کنند تا هم استحکام وطول عمر دیوارهای آن بیشتر باشد و هم گرمای بیشتری را در أیام سرد زمستان در خود نگه دارند. از این گونه حمام‌ها می‌توان از حمام سیبه نام برد که در دهستان کوخرد در بخش کوخرد واقع شده‌است.


آب مورد نیاز حمام از طریق برکه‌ها و آبگیرها بزرگ ومتعددی که در شهر واطراف آن وجود داشته تأمین می‌شده‌است. آب از برکه به کمک حیوانات باربر، حمل وبه قسمت‌های مختلف حمام منتقل می‌شده‌است. در فصل زمستان آب به وسیلهٔ آتش هیزم گرم شده ومورد استفادهٔ أهالی قرار می‌گرفت.


سبک بنا از نوع چهار طاقی است که گنبدی مستطیل بر بالای چهار طاق ساخته شدهٔ بنا دارای ۱۴ گنبد کوچک وبزرگ است. خطوط طاق نمای گرداگرد جدارهٔ داخلی گنبد وخطوط بدنهٔ حمام نشان از ذوق وسلیقهٔ معماران این بنا دارد. این بنا از بسیاری جهات بی شباهت به حمام گنجعلیخان کرمان نیست، البته در ابعاد واندازه‌های کوچک‌تر خصوصیات این حمام نیز مانند حمام گله داری است و برای فضاها همان توضیحات را می‌توان ارایه کرد بسیاری از بخش‌های آن با گذشت یک و نیم قرن همچنان باقی‌مانده است. از نکات بارز در این حمام سیستم مسیر آب در جداره دیوارهای آن است. حمام مذکور در ابتدای خیابان سپاه پاسداران بستک قرار دارد این اثر تاریخی در سال ۱۳۷۳ خورشیدی بازسازی شده‌است.


دوگنبدان کوخرد


بارگاه یا آرامگاه علمای کوخرد یا (دوگنبدان کوخرد) از مکان‌های زیارتی در نزدیکی دهستان کوخرد واقع در بخش کوخرد در شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان و یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است. این بنای تاریخی در سمت جنوب جاده بستک به بندر لنگه است.


این آرامگاه در میان گورستان دهستان کوخرد و در ۱۰۰۰ متری غرب دهستان کوخرد واقع شده‌است. محل آن ۳۰۰ متر از محله تازه‌بنیاد «دهنو» کوخرد فاصله دارد و در جنوب گود میان ده قرار دارد. در لهجه محلی به آرامگاه، «زیارت» گفته می‌شود.


این بنای تاریخی یکی از شاهکارهای بنائی یکی از مشهورترین معماران بزرگ شهرستان بستک، «حاج محمد شریف کاظم معمار» بنیادگذاری شده‌است. این بنای تاریخی و مذهبی چند سال پیش از جانب دولت به عنوان یکی از آثار ملی توسط سازمان میراث فرهنگی کشور با نام «مجموعهٔ دو گنبدان» به ثبت رسیده‌است. بنای این آثار برجسته وتاریخی بین سال‌های ۱۱۴۹ تا ۱۱۵۱ ه.ق. ساخته شده‌است. مجموعهٔ دو گنبدان کوخرد در ۲۷ بهمن ۱۳۸۲ خورشیدی به ثبت رسیده‌است.


بنای دوگنبدان آرامگاه سه تن از بزرگان و مشاهیر کوخرد، «حاج شیخ عبدالرحمان بزرگ»، «قاضی حاج ملا اسماعیل» و «حاج ملا عبدالواحد» است. این بزرگان که در دورهٔ خود به علم و فقه و حدیث و دانایی شهرت فراوان داشته‌اند. این اثر زیبا و دیدنی در ابتدای ورودی مرکز بخش کوخرد از مسیر بستک به کوخرد و در غرب کوخرد قرار دارد. این اثر فرهنگی مربوط به چند صد سال قبل و به سبک و شیوه معماری هندی ساخته شده‌است که چندین بار توسط خیرین و انجمن میراث فرهنگی کوخرد بازسازی شده‌است.


آرامگاه شیخ عبدالرحمان


وی از دین‌شناسان شناخته‌شده بود. آموزه‌های دینی و طریقت را از برادر بزرگ خود شیخ عبدالقادر آموخت و در مدرسه شیخ مدرس بود، مدتی در مکه ادامه تحصیل کرد و در آنجا از علمای برجسته و تراز اول شناخته شد. بعدها در کوخرد مدرسه‌ای بنا کرد و به کودکان علوم شرعی درس می‌داد. وی از حاصل کشاورزی از کاریزهایی که خودش احداث کرده بود زندگی‌اش را می‌گذراند و چندی پس از درگذشت شیخ عبدالقادر مردم را راهنمایی دینی می‌کرد. وی در سال ۱۱۴۹ ه.ق. در کوخرد فوت کرد.


آرامگاه شیخ اسماعیل


وی فرزند شیخ حسن برادر شیخ عبدالرحمان بزرگ بود. مرد پارسایی بود و از طرف عمویش کار قضاوت کوخرد و هرنگ و لمزان و انجیره و دژگان را برعهده داشت. بیشتر عمر خود را در کارهای کشاورزی و غرس درختان نخل صرف می‌کرد و دام زیاد داشت. به دامداری اشتیاق بسیاری داشت. او در ۱۱۵۳ ه.ق. در کوخرد فوت کرد و در بقعهای جنب بارگاه عمویش شیخ عبدالرحمان بزرگ در محوطه‌ای به خاک سپرده شد.آرامگاه سید مظفر سید منصور در محوطه‌ای جداگانه قرار دارد.


آرامگاه شیخ عبدالواحد


فرزند حاج ملا اسماعیل معروف بود به حاجی ملا عبدالواحد آخوند، یکی از علما و قاضیان معروف این بخش بود. فوت او در روستای هرنگ رخ داد و در بقعه کوخرد جنب گور پدرش به خاک سپرده شد.


آرامگاه شیخ عبدالرحمان بزرگ و آرامگاه حاج ملا اسماعیل و آرامگاه حاج ملا عبدالواحد در یک محوطه قرار دارد.


دوگنبدان کوخرد از طرف یونسکو مورد توجه قرار گرفته و علت آن نیز خراب شدن یکی از ابنیه‌های تاریخی مذهبی در کشور عراق بوده که می‌خواستند مرمت اش کنند و مختصات مهندسی و معماری آن را از شوش دانیال و دو گنبدان کوخرد می‌گیرند. که به وسیلهٔ مطالبی که در سایت ویکی‌پدیا گذاشته شده یود با آن آشنا شده بودند و تایید کرده‌اند.


قلعه آماج


قلعه آماج یکی از دژهای تاریخی منطقه کوخرد در بخش کوخرد شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است. این قلعه در زمان حکومتی سیبه (کوخرد) بر منطقه وجود داشته‌است و قرارگاه لشکر حاکم سیبه بوده‌است.


قلعه آماج پایگاه سربازان حکومت سیبه بوده که از قلعه سیبه حمایت می‌کردند. اما جایگاه و شکل قلعه همانطور که پیشینیان کوخرد بازگو کرده‌اند و در زبان عامیان وجود دارد از این قرار است که: قلعه به شکل مستطیل بوده از طرف شمال رو به جنوب، اما موقع قلعه از جائیکه حالا زمین فوتبال است (جاخَرمَن قدیمی) تا اینکه رسیده به بند نخلستان حاجی غلوم و بند نخلستان علی قصاب بوده، که البته در اثر سیل درواه شمو و مرور زمان آثار این قلعه بزرگ به کلی نابوده شده و از بین رفته‌است.


البته با از گذشت سده‌ها و پس از خرابی دژ مردم در جای قلعه نخل کاشته‌اند و قسمتی نیز از زمین جای قلعه جوکار می‌کنند و در آن جو و گندم می‌کارند، و قسمت دیگر جاخَرمَن می‌سازند که حالا به زمین فوتبال تبدیل شده‌است. این منطقه در جنوب دهستان کوخرد فعلی قرار دارد.


قلعه توصیله


قلعه توصیله یکی از قلعه‌های سه‌گانه و تاریخی کوخرد واقع در بخش کوخرد و درغرب استان هرمزگان ایران است.


پیشینیان کوخرد یعنی منطقه تاریخی سیبه در نگهداری و نگهبانی از جان و مال و چاه‌ها و نخلستان‌ها و کشتزارهای خود که محدوده زمینها از سمت مغرب: از لُرکش شروع می‌شود تا دشتهای پاراو و تنب بردومه، و از پشت رودخانه، از کاد ممدی تا بشکرو بوده، در دو رشته کوه‌های شمالی و جنوبی کوخرد قلعه‌هایی و استحکاماتی داشته‌اند که هنوز آثار آنها باقی مانده‌است دژی به نام قلعه توصیله در قله کوه پَرِ توصیله در گری زامردان در کوه ناخ شمال کوخرد ساخته بودند.


این قلعه نقش مهمی با قلعه سیبه (مقر حاکم وقت کوخرد قدیم) داشته‌است از نظر حفاظت و نظارت از منطقه. چون در روزگار حکمران مملکت سیبه بر منطقه نگهبانانی در این قلعه نظارت ورود و خروج وراهای قلعه سیبه و منطقه را به عهده داشته بودند، و به حکم موقعیت قلعه که بر فراز قله کوهی بلند قرار داشته بود تمام منطقه سیبه و راه‌های پیرامون آن به‌وسیله دیده‌بان‌ها نظارت می‌شد.


منطقه سیبه کاملاً جلو چشم دیده‌بان‌ها قابل رؤیت بود، و هر حرکتی غیر طبیعی ملاحظه می‌کردند به حاکم ابلاغ می‌کردند. این دژ در قله کوه توصیله قرار دارد، و با ورود به پشت پَرِ دُراخی در کوه شمال و رسیدن به گری چپان بقایا قلعه از دور نمایان می‌گردد، وآثارش هنوز برجای مانده‌است.


قلعه سیبه دژی تاریخی است واقع در دهستان کوخرد در بخش کوخرد شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان و یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.


مقر حاکم قلمرو سیبه


قلعه سیبه مقر حاکم قلمرو سیبه در زمان زرتشتیان (گورها) بوده که بر این منطقه حاکم بودند و بنا به گفته ریش‌سفیدان وبزرگسالان محل، نام قدیم منطقه سیبه بوده‌است وحاکمان این محل مناطق بسیاری زیر نظر داشته‌اند. همانطور که از گفتار کهنسالان روایت است قلعه سیبه مقر حاکم سیبه بوده، قلعه سیبه، قلعه‌ای بسیار بزرگ بوده و دور تا دور قلعه حصار بند بوده و بواسطه یک خندق بسیار بزرگ از دژ و ساکنین قلعه حفاظت می‌شده، این خندق از ورود افراد بیگانه به درون دژ جلوگیری می‌کرده و هرکس که می‌خواسته وارد قلعه شود می‌بایست از روی پلی که رو بروی دروازه اصلی قلعه و روی خندق ایجاد شده بود عبور کند که به‌وسیله نگهبانان کنترل می‌شد که پس از بررسی و بازجویی اجازه ورود به داخل قلعه می‌دادند.


اما جایگاه قلعه از طرف جنوب چ

[ad_2]

لینک منبع

مقابل قطر فشاری روی ما نیست

[ad_1]

مقابل قطر فشاری روی ما نیست

سرمربی تیم ملی فوتبال ایران با بیان اینکه در دیدار مقابل قطر فشاری روی تیم ایران نیست، گفت: سرمربی قطر هرچه دوست دارد بگوید و نیازی نیست که من جوابش را بدهم.


کارلوس کی روش در نشست خبری پیش از بازی تیم ملی فوتبال ایران با قطر که بعدازظهر امروز در دوحه برگزار شد، در جمع خبرنگاران گفت: ما به دوحه آمده ایم تا سه امتیاز بازی را بگیریم و به جام جهانی صعود کنیم. 


وی با بیان اینکه طرز بازی تیم قطر و تفکر سرمربی این تیم را می شناسد، ادامه داد: ما دو هدف داریم. هم می خواهیم در این مسابقه پیروز شویم و هم می خواهیم به جام جهانی روسیه برسیم. با این حال روی تیم ایران فشار نیست و عجله ای نداریم.


سرمربی تیم ملی ایران تاکید کرد: با یک بازی باحوصله می توانیم پیروز شویم. تیم قطر آمادگی خوبی دارد و اینکه کدام تیم برنده می شود، در پایان بازی فردا مشخص خواهد شد.


کی روش در پاسخ به سئوالی مبنی بر اتفاقات بازی رفت و درگیری بازیکنان دو تیم که منجر به محرومیت چندنفر از سوی فیفا شد، یادآور شد: آن اتفاقات جزیی از گذشته است که هر دو تیم متضرر شدند و از آن درس گرفتند. ما فردا دنبال بازی جوانمردانه هستیم. امیدوارم شاهد بازی با احترامی باشیم.


سرمربی تیم ملی ایران با بیان اینکه سرمربی قطر را به خوبی می شناسد، در خصوص رویارویی با خورخه فوساتی سرمربی جدید این تیم گفت: اطلاعات خوبی از قطر داریم و می دانیم کدام بازیکنان در ترکیب قطر حضور خواهند داشت اما یک مربی در عرض سه چهار ماه نمی تواند معجزه کند.


کی روش درباره انتقادی که خورخه فوساتی سرمربی قطر از صحبتهای گذشته اش داشت، گفت: من این صحبتها را مطرح  نکردم. فوساتی هرچه می خواهد بگوید. نیازی نیست جواب او را بدهم. نباید به هر چیزی که در رسانه ها مطرح می شود اعتماد کرد!


سرمربی تیم ملی ایران در پاسخ به سئوال یکی از خبرنگاران مبنی بر دلایل عدم موفقیت در جام جهانی برزیل، تصریح کرد: این موضوع به تجربه بازیکنان بستگی دارد. به عنوان مثال در آمریکای جنوبی مسابقات فوتبال سنگین است ولی در ایران و دیگر کشورهای آسیایی مثل قطر اینطور نیست و مسابقات بعد از بازی تیم های بزرگ فروکش می کند. 


کی روش مجددا به صحبتهای خورخه فوساتی سرمربی قطر اشاره کرد و گفت: بازی مهمی در راه جام جهانی در پیش است و هر دو تیم باید با روحیه جوانمردانه به این بازی نگاه کنند. ایشان باید صحبتهای مرا منعکس می کردند. صحبتهای من حقایقی بود که درباره قطر گفته و به این کشور برای بازگرداندن جام جهانی به آسیا تبریک گفته بودم. بنده تاکید کرده بودم این نتیجه دستاوردهای قطر است که توانسته اند به این مهم برسند. قبلا تبریک گفته بودم؛ یکبار دیگر تبریک می گویم.


سرمربی تیم ملی ایران خاطرنشان کرد: وقتی یک مربی مثل من با ۳۶ سال تجربه به کشوری مثل قطر می آید و می بیند چه تعداد مربی بین المللی با جوانها و در فوتبال پایه کار می کنند که سعی دارند فوتبال را ارتقا بدهند،  فقط می توان یک جمله گفت و آن تشکر است. امیدوارم فوساتی این صحبتها را بشنود و فردا دوباره تبریکات من را نسبت به فوتبال قطر تکرار و تاکید کند؛ نه تنها برای کاری که در قطر انجام داده اند بلکه به خاطر کمکهایی که قطر به فوتبال در سطح دنیا داشته است.برای آنها ارزوی موفقیت می کنم در راه صعود به جام جهانی به خاطر رهبران کشور قطر.



[ad_2]

لینک منبع

رمزگشایی از اعتراضات کی‌روش قبل از بازی با قطر

[ad_1]

رمزگشایی از اعتراضات کی‌روش قبل از بازی با قطر

در حالی که رسانه‌های قطر انتقادات شدیدی را علیه کارلوس کی‌روش مطرح کرده اند اما اقدام مشکوک مسئولان فدراسیون فوتبال قطر را می‌توان دلیل اعتراضات کی‌روش دانست.


حواشی دیدار برگشت تیم های ملی فوتبال ایران و قطر قبل از شروع این مسابقه و از زمان حضور تیم ایران در دوحه آغاز شده است. این بازی در حالی فردا پنجشنبه به میزبانی قطری ها برگزار می شود که رسانه های این کشور طی دو روز گذشته از اقدامات و تصمیمات کارلوس کی روش سرمربی تیم ایران انتقاد کرده اند.


روزنامه «الرایه» امروز کارلوس کی روش را به ایجاد تنش متهم و اعلام کرد این مربی همیشه به دنبال ایجاد مشکل و برهم زدن تمرکز بازیکنان حریف است. این روزنامه در گزارش خود تاکید کرده بود که فدراسیون فوتبال قطر همه نوع امکاناتی را برای تیم ملی ایران فراهم کرده و حتی مدرن ترین زمین های تمرین را در اختیار ایران قرار داده است تا جلوی بهانه تراشی کی روش را بگیرد.


با این حال، یک اقدام مشکوک فدراسیون فوتبال قطر باعث شده تا کارلوس کی روش آرام و قرار نداشته باشد و مدام بر تغییر زمین تمرین و برگزاری تمرینات پشت درهای بسته تاکید داشته باشد.


زمین هایی که فدراسیون فوتبال قطر قبل از بازی دو تیم در اختیار ایران قرار داده، دارای فضای باز زیادی است و «دید زدن» تمرینات در چنین فضایی کار سختی نیست. کی روش که قصد ندارد «دستش را برای قطری ها رو کند» و می خواهد تا زمان شروع مسابقه تاکتیک هایش پنهان بماند، بر انجام تمرینات مخفیانه اصرار می کند. او خواهان استادیوم هایی بوده که نتوان از اطراف، تمرینات ایران را مشاهده کرد حال آنکه اقدام فدراسیون قطر بر خلاف خواسته کادر فنی ایران است.


روزنامه «الشرق» قطر در گزارشی اعلام کرد کی روش به برگزاری تمرین ایران در استادیوم هایی که قابلیت رصدشدن دارد معترض است. این روزنامه ادامه داده که تیم قطر هم در چنین استادیوم هایی تمرین می کند و کارلوس کی روش به دنبال ایجاد مشکل و حاشیه قبل از شروع بازی حساس با قطر است!



[ad_2]

لینک منبع